Wist je dat Helmond duizenden mantelzorgers telt? Nee? Ik ook niet! Maar door het Mantelzorg Magazine Ik zorg voor jou kwamen wij in aanraking met een aantal van deze inspirerende mensen. Het was bijzonder om hen te mogen ontmoeten en interviewen. Hieronder deel ik het verhaal van twee hele jonge én superpositieve mantelzorgers. Ben je benieuwd naar de andere verhalen? De digitale editie van het magazine vind je hier. 

Jonge mantelzorgers Anouk en Bart

‘Ik weet pas sinds kort dat ik een mantelzorger ben’

Dat mama niet alles meer kan vanwege problemen met haar hand en heupen, dát is voor Anouk (12) en Bart (10) een gegeven. Ze weten niet beter. Dus ruimen ze net wat vaker de vaatwasser in en uit en helpen ze bij de boodschappen.

Bart knuffelt met hulphond in opleiding Mats, Anouk eet een appel. Een heel gewoon tafereel op de vrijdagmiddag in huize Willems. Moeder Helen kletst gezellig mee. Toch gaat het er bij dit gezin soms net iets anders aan toe dan bij andere gezinnen. Helen heeft door een skiongeluk posttraumatische dystrofie aan haar hand gekregen. Daarnaast kreeg ze na haar zwangerschap heftige heupproblemen. Haar energie is schaars. Daarom slaapt ze tussen de middag, kan ze niet werken en verplaatst ze zich vaak door middel van een scootmobiel. Alledaagse taken als de was doen of zware dingen tillen, zijn voor haar lastig uit te voeren.

Heel gewoon
Bart en Anouk begrijpen heel goed dat hun moeder haar energie goed moet verdelen. ‘Ik denk ook weleens: het is leuker als we samen door de stad lopen. Maar dan weet ik dat ze de volgende dag een terugslag krijgt. Dan toch maar liever die scootmobiel’, vertelt Anouk. Bart: ‘Een vriend van me zei laatst dat hij het zo bijzonder vindt dat ik er zo positief over ben, maar voor mij is dit heel gewoon. Wij weten niet beter, het gaat vanzelf.’ Helen: ‘Ik zie er ook de positieve dingen van in. Ik kan er altijd voor ze zijn als ze uit school komen en ik ondersteun ze op andere vlakken. Zo heeft Anouk dyslexie en ADHD en heeft Bart ook ADHD. Ik denk dat het goed voor ze is dat ik er dan voor ze ben.’

Gezellig boodschappen doen
Anouk en Bart weten pas sinds kort dat ze officieel mantelzorgers zijn. Ze werden namelijk uitgenodigd voor een event voor jonge mantelzorgers. ‘Het voelt voor mij niet als een last’, zegt Anouk. ‘Ik ga altijd mee boodschappen doen, maar dat doe ik ook omdat ik dat gezellig vind. Dat is geen grote opgave ofzo.’ Helen: ‘Bart en Anouk moeten misschien net wat vaker wat huishoudelijke klusjes doen, maar ik let ook op dat het allemaal niet te veel wordt. Ik wil ze niet té veel belasten. Als ik merk dat ze er last van ondervinden, zoek ik naar een andere oplossing. Ik vind het belangrijk dat we hier fijn en gezellig samenleven, we moeten niet allemaal overlopen door de zorgen.’

Bedankje
Helen bedankt haar gezin op haar manier. Zo gaf ze Bart en Anouk op voor het jaarlijkse mantelzorg-feest. ‘Daar hebben ze echt van genoten.’ Haar man mocht bij het Steunpunt Mantelzorg een presentje ophalen omdat hij mantelzorger is. ‘Daarnaast nemen mijn man en ik de kinderen regelmatig mee, dan maken we een leuk uitstapje. Zo laten we op onze manier zien, dat we het heel erg waarderen dat ze mij helpen.’

Jonge mantelzorgers
Een op de vier kinderen groeit op in een gezin waarin vader, moeder, broertje of zusje een chronische ziekte of een beperking heeft. Deze kinderen zijn ‘jonge mantelzorgers’. Zij helpen vaak thuis bij klusjes zoals schoonmaken, boodschappen doen of op een broertje of zusje passen. Ook als ze geen praktische mantelzorg geven, kunnen ze de druk ervaren van het feit dat iemand in het gezin zorg nodig heeft. Ben jij of ken jij een jonge mantelzorger en wil je meer informatie? Neem dan contact op met het Steunpunt Mantelzorg.

 

 

 

 

 

Pin It on Pinterest

Share This