In de laatste editie van het tijdschrift Flow staat een heel artikel over senioren. Daarin worden mooie projecten genoemd, waarin jong en oud elkaar inspireren. Zo zijn er verzorgingshuizen waar ook jongeren een kamer huren en dat blijkt een gouden combinatie! Zelf kwam ik ook in aanraking met een mooi project waarin senioren een hoofdrol spelen: Project Tijdloos. Welk beroep heb je altijd uitgevoerd én wat was je droomberoep? Deze vraag wordt bij project Tijdloos gesteld aan dementerenden. Het eindresultaat, een achttal portretten, wordt in december gepresenteerd bij de Cacaofabriek. Tot die tijd zijn er regelmatig deel-exposities. Zoals is de opening van de derde deel-expositie op zaterdag 13 mei om 13.00 uur aan de Markt 56 in Helmond. Wat ik nu van doen heb met dit project? Ik mocht de tekst bij de prachtige foto’s schrijven. Die tekst vind je hieronder. Ik vond het heel inspirerend om deze bijzonder positieve vrouw te ontmoeten.


Goed gekapt. Oorbellen in. Huis aan kant. Vrolijk. Koffie staat klaar. Bonbons in een schaaltje. Gebakje keurig uitgestald. Een hartelijk welkom, bij Mieke Slegers-Verhagen. Een opgeruimd karakter, een opgeruimd huis. Ze leerde het van haar moeder: huishouden. Deed het altijd met liefde en toewijding. Zorgzaam als ze is.

Er was een tijd, heel wat jaren geleden, dat de jonge Mieke elke avond van Eindhoven naar Helmond fietste. Snel trappen, langs het Eindhovens kanaal, om bij moeders warme chocolademelk te drinken. Want ze werkte als verpleegster in het Binnenziekenhuis aan de Vestdijk en verliet het veilige Helmond. Maar al gauw spreidde ze haar vleugels uit. Op naar Den Bosch, Hilversum en zelfs naar het Academisch Ziekenhuis in Leiden.

Hoewel ze haar werk met zo veel liefde en plezier deed, zei ze het beroep van verpleegster heel gemakkelijk gedag. Ze ontmoette haar man, een Helmonder. Terug naar Brabant. ‘Mijn vader zei nog: zou je het niet even aanzien? Maar ik ben heel duidelijk. Nee is bij mij nee en ja is ja.’ Moederlief besloot dochter eerst nog even een lesje huishouden te geven. ‘Ik kon, bij wijze van spreken nog geen aardappel schillen.’

Fotografie: Rene Verschuren en Anne van Melis van Fotoclub Helmond.

Aardappels schillen, dat doet ze ook nu niet vaak. Haar man is in 2003 overleden en koken voor zichzelf, dat vindt ze maar niets. Gelukkig klopt zoonlief Frank, met zijn gezin, elke maandagavond aan. Dan eten ze samen. En ze kookt genoeg om er een paar dagen nog van te smullen.

Denk niet dat ze eenzaam is. Ondernemend, dát is ze. Ze kaart, ze wandelt vijf keer per week met een vriendin, ze drinkt koffie met de één, gaat met de ander naar de gym. Haar dochter Monique, woont in Italië dat is wel een gemis. Maar het is zo. Dus stapt ze gerust in het vliegtuig, om dochterlief te bezoeken. Deze komt ook regelmatig met háár kinderen, die zeer goed Nederlands spreken, naar Helmond.

Het is zoals het is. Zo denkt ze ook over haar ziekte, alzheimer. ‘Ik merk er nog niet veel van. Ik bid elke avond, dat het zo blijft zoals het nu is.’ Want eigenlijk is ze heel tevreden. Met haar woning en haar papegaai Rocky. Het 36-jarige huisdier praat er lustig op los. Is het tijd om naar bed te gaan, dan zegt ‘ie: ‘tandjes poetsen, pyjamaatje aan.’ En s’morgens: ‘goede morgen, goed geslapen?’

Ze geniet er nog zo van, van het leven. Op haar 83e. Met vriendinnen, met kennissen, met familie. Dat wil ze nog niet loslaten. Alzheimer, het is een diagnose, maar het belemmert haar nog niet. Ze puzzelt nog elke dag. Geen probleem. En de details van haar leven, diept ze zó op uit haar geheugen. Maar toch, soms… weet ze het even niet meer. En lopen gaat ook niet meer zo makkelijk, heeft al enkele jaren een lichte vorm van spierreuma.  Laatst viel ze in de keuken  door hoge koorts  flauw. Maar nu loopt ze weer gezond en vrolijk rond.

Maar, toch, alvast, voorzorgsmaatregelen. Ze heeft zich ingeschreven bij de Ameideflat. Haar omgeving ingelicht. Voor het geval dat… Ze hoopt niet, dat die dag komt, dat ze het allemaal echt niet meer weet. Daar denkt ze dus ook maar even niet aan. ‘Als het zo blijft, ben ik heel gelukkig!’

 


Meer over dit project vind je hier.

Pin It on Pinterest

Share This