Een gedragen beleidsplan schrijf je niet vóór, maar mét je organisatie

Hoe vaak verdwijnt een beleidsplan in een la, kort nadat de laatste punt is gezet? In mijn werk voor scholen, gemeenten en zorgorganisaties zie ik hetzelfde patroon terugkomen: een tekst die klopt, maar die niemand leest en niemand draagt. De oorzaak is bijna altijd dezelfde. Het plan is geschreven vanuit één hoofd, achter één bureau.

Een gedragen beleidsplan

Een gedragen beleidsplan ontstaat anders. Niet vóór je organisatie, maar ermee. Het begint niet bij de tekst, maar bij het gesprek: teamdagen met stevige stellingen, korte interviews in de kantine, en de vraag wat er over tien jaar op de voorpagina staat als alles is gelukt. Die verhalen vormen de basis voor het beleidsplan. En zo ontstaat een plan waar mensen zich verantwoordelijk voor voelen.

Ja, deze aanpak kost meer tijd aan de voorkant. Maar de echte vraag is niet of je tijd hebt voor die gesprekken vooraf. Het is de vraag of je tijd (en zin hebt) om een plan dat maar op de plank blijft liggen weer af te stoffen of opnieuw te maken.

Artikel voor Frankwatching

Voor Frankwatching schreef Romy stap voor stap uit hoe je dit aanpakt, van kick-off tot gedragen document. Lees het volledige artikel op Frankwatching.

Meer lezen?

Of lees hier meer over verantwoordingsdocumenten en schoolplannen.